Γυαλί στα παράθυρα
Όταν γυαλί ανακαλύφθηκε στην ρωμαϊκή κατοχή της Αιγύπτου, δεν χρησιμοποιήθηκε μόνο για διακόσμηση αλλά για να σχηματίσουν μικρούς υαλοπίνακες που στη συνέχεια τέθηκαν σε αυτά τα ανοίγματα. Όταν η Ρώμη κατέλαβε τη Βρετανία, έφεραν μαζί τους γυαλί.
Για να παράγουν γυάλινο παράθυρο, οι Ρωμαίοι ξεκίνησαν με ένα μακρύ μπαλόνι φουσκωτό γυαλί. Κόβουν τα άκρα και χωρίζουν τον προκύπτοντα κύλινδρο σε δύο. Ο μισός κύλινδρος θα τοποθετηθεί σε μια σιδερένια πλάκα και θα ισιωθεί. Αυτή η διαδικασία κατασκευής σήμαινε ότι τα ανοίγματα περιορίστηκαν σε μικρό μέγεθος, αλλά αυτό άλλαξε τον 17ο αιώνα, όταν, στην Αγγλία, ανακαλύφθηκε μια διαδικασία για την κατασκευή μεγάλων υαλοπινάκων.
Δυστυχώς, αυτό το επίτευγμα δεν ωφελήθηκε τα αγγλικά όταν ήρθε στα παράθυρα στα σπίτια τους επειδή, το 1696, ο Γουλιέλμος Γ. Εισήγαγε έναν «φορολογικό παράθυρο». Οι άνθρωποι έπρεπε να πληρώσουν μεταξύ δύο και οκτώ σελίνια ετησίως, ανάλογα με τον αριθμό των τα παράθυρα στα σπίτια τους και πολλά τούβλα πάνω από τα παράθυρά τους για να αποφύγουν τη χρέωση (ο παράθυρο του William είναι εκεί που προέρχεται ο όρος «φως της ημέρας»). Ο φόρος παρέμεινε σε ισχύ για 156 χρόνια, πηγαίνοντας από 10 σε έξι και έπειτα σε οκτώ. Ο φόρος τελικά καταργήθηκε το 1851.
Το γυαλισμένο γυάλινο πιάτο εισήχθη στη Βρετανία στα τέλη του 18ου αιώνα · ωστόσο, η διαδικασία παραγωγής ήταν τόσο δαπανηρή ώστε χρησιμοποιήθηκε μόνο για τα παράθυρα στα καλύτερα δωμάτια μεγαλύτερων και ακριβότερων σπιτιών.
Όταν, το 1834, εισήχθη από τη Γερμανία μια διαδικασία κυλίνδρου για την παραγωγή γυαλιού, η Βρετανία ήταν σε θέση να παράγει γυαλί υψηλότερης ποιότητας σε μεγαλύτερα φύλλα πολύ λιγότερο δαπανηρά από ό, τι οι προηγουμένως χρησιμοποιούμενες μέθοδοι. Αυτό σε συνδυασμό με την απόσυρση του φορολογικού παραθύρου σήμαινε ότι η τιμή του γυαλιού μειώθηκε σημαντικά και ότι περισσότεροι άνθρωποι είχαν την πολυτέλεια να έχουν παράθυρα στα σπίτια τους. Αυτό περιλάμβανε αδιαφανές γυαλί το οποίο, μέχρι το 1888, σχεδιάστηκε κυρίως και παράγεται με μηχανική κύλιση.
Το 1903 εισήχθη πλαστικοποιημένο γυαλί, το οποίο αύξησε σημαντικά την ασφάλεια και επέτρεψε την ευρύτερη χρήση πολύ μεγαλύτερων γυάλινων υαλοπινάκων. Το γυαλισμένο γυαλί θα μπορούσε επίσης να είναι τζάμια ως ένα μόνο φύλλο, χωρίς την ανάγκη για ράβδους υαλοπινάκων.
Ο 20ος αιώνας έφερε μια πληθώρα νέων τεχνικών μαζικής παραγωγής, οι οποίες οδήγησαν σε φθηνότερους τρόπους για τη συνεχή παραγωγή γυαλιού υψηλότερης ποιότητας σε ολοένα και μεγαλύτερα μεγέθη. Η τεχνική υαλοπινάκων που εισήχθη και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ευρέως σήμερα ήταν η διαδικασία πλωτήρα - όπου το τετηγμένο γυαλί επιπλέει κρεβάτι από τετηγμένο κασσίτερο, ενώ η επάνω επιφάνεια γυαλίζεται χρησιμοποιώντας πιεσμένο άζωτο. Ο διπλός υαλοπίνακας εισήχθη στα τέλη του 20ου αιώνα ως μέσο βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης στα σπίτια.
